Uw naam
De dood bezorgt mij uw naam
niet na een omslachtige reis
niet uit een geopende hand
of in een stijve envelop met watermerk en zwarte lijn
als een eenzaam spoor naar mij
maar via het digitale net, geen landkaart, geen route
zoals u die elke dag aflegde, van de Febo voor koffie
op de stoep tot aan De Meeuw met zijn sigaren
tegenover Het Vliegenbos om steeds weer te zien
hoe een sigaar de tijd verslindt, zonder in rook
op te gaan zoals wij, behalve die ene dag in september
die zich spon in goud om de zomer
naar de kroon te steken
De dichter die ik ben, de postbode die u was
wij kunnen denken aan iemand die je niet kent
zo schreef ik voor u het woord postbode toen ik alleen
nog maar uw naam bezat, verder niets-
een beroepsvermogen waar niemand iets aan heeft
behalve wijzelf om het grotere verband
Steeds harder zie ik u gaan met uw scootmobiel
de Noordse straten verblinden tot een snelle streep van licht
de razende tijd van het razende roken
tot u zinkt in de dode lijn
maar ik zal u dit schrijven bezorgen om u te behouden
in de bleekheid van het papier
op deze oktoberdag die september overtroeft
Sasja Janssen