Eenzame uitvaart #314, gedicht

Fuji

Geen hond die van uw sterven wist
Een landschap eeuwig zoek in mist

Zomaar iemand was u hier
Abstract geworpen op papier

Gespeend van welk gezond verstand
De jonge wereld rent en brandt

Dat masker van de mooiste schijn
En nooit jezelf te hoeven zijn

Lampen geven blauwe gloed
Kunstmatig zomert hier uw bloed

De top van Fuji statig wit op snee
Een golf sleurt duizend boten mee

Verborgen onder huid en haar
Een wit en zwijgend schedelpaar

Joris van Casteren.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *