Dichters begeleiden eenzaam gestorvenen naar hun graf
Een ander einde
De film begint: zomer is het, Amsterdam blinkt
als een diamant en de hitte bijt venijnig van zich af.
U stapt na uren uit de trein, bekijkt de mensenmassa
op het plein, gaat met een hoofd vol hoop op pad.
Nu zwalkt het beeld. Wat had u … lees verder
Fuji
Geen hond die van uw sterven wist
Een landschap eeuwig zoek in mist
Zomaar iemand was u hier
Abstract geworpen op papier
Gespeend van welk gezond verstand
De jonge wereld rent en brandt
Dat masker van de mooiste schijn
En nooit jezelf te hoeven zijn
Lampen geven blauwe gloed… lees verder
Ik kan slechts raden
Ik kan slechts raden naar wat
je van het leven wou, eenzaamheid
blijft een schaal. Waar de een
zich tijdens een verrassingsfeest
nog ongezien weet,
is voor de ander een maand
alleen een droom. En dus vraag ik
me af of je zoveel tv-keek omdat
het … lees verder
De kleine sportschool
Je rolgordijnen waren donker
met gele rozen, groot,
en vlinders, bijna wit, met strepen, mooi.
En buiten steigers, want er was beslist:
dit gebouw in Amsterdam
kan beter, mooier.
Je kamer was je sportschool:
hometrainer, rektoestellen
bij de gele rozen en de vlinders.
Je werkte hard,
je … lees verder
Voor meneer K.,
Ik heb op 4 mei aan de Amstelveenseweg gestaan
– Dodenherdenking, 2 minuten stilte -.
Uw stilte was de dag ervoor al ingegaan.
U kent mij niet. ik weet niet veel van u.
Ik weet alleen dat u bent overleden.
En wie er om uw sterven heeft … lees verder
Denk toch niet
Het heelal past in een huis. In alle kamers
waar u kwam stond de tijd vermomd
als tafel, kast of schemerlamp.
De dagen trokken als een optocht
langs het raam. Soms sprong een kat
op schoot of ging de televisie aan.
U bleef daar maar en veegde … lees verder
prinsessenonderdaan van de maan
ik zag de muren die de stad op afstand houden
het omgewoelde bed waarin je droomde, gordijnen licht
en dun als vloeipapier tussen foto’s
waarop je schittert als de zon
er waren dagen dat je danste door de straten en het podium
beklom, applaus dat klonk … lees verder
Persoonsbewijs
‘Moet ik nog wat zeggen,’ zei de vrouw die naast me zat.
Ik probeer: een zwaluw vliegt over het veld met de slang.
Een wonderhaan zingt in de buik van een boer.
Een stiefmoeder zakt van woede in de grond
en een vader ging naar Rusland, niemand heeft… lees verder
Toetsen
Ik weet niet over wie dit gaat.
Omdat ik je niet ken
en je jezelf haast wist
in de kamers
waar niets misplaatst is
wil ik liever niet raden
naar wie je bent
maar een droom met je delen.
Vannacht speelde mijn zoon piano
of speelde … lees verder