Denk toch niet
Het heelal past in een huis. In alle kamers
waar u kwam stond de tijd vermomd
als tafel, kast of schemerlamp.
De dagen trokken als een optocht
langs het raam. Soms sprong een kat
op schoot of ging de televisie aan.
U bleef daar maar en veegde elke dag
de kruimels sterrenstof weer netjes bij elkaar.
Zo hield u trouw de wacht in het heelal,
tot de dood uw woning vond,
keurig zijn voeten had geveegd
en u gelaten voor hem opendeed.
Denk toch niet, meneer Van O.,
dat u geruisloos bent gegaan
en dat er niemand aan u dacht.
In Amsterdam staat een asiel waar
laatst een dierenambulance kwam.
Daar woont sindsdien uw kat. Hij wacht.
Twan Vet.