Eenzame uitvaart #318, gedicht

*

Je schilderde jezelf
tussen vissen die je onder water zag
in het decor van Rome
je maakte je lippen dun en strak

maar dit was je uitzicht
het geluidsscherm van de ringweg
de plastic wingerd
het vuilnis rond de boom

de wind die gaat van mond tot mond

door de bosjes in de achtertuin
langs de flat aan de overkant
door een cirkel van vitrage

de fles in je hand horizontaal tegen je lippen
zijn harde jongenstong die zich aan je opdrong
de lendendoek die zich rond de heupen spant

die schilderde je ook en hing je aan de wand
de nat opgerolde parasol op het balkon
leunend in een hoek bij de deur

de weggesneden vloer waar je lag.

Erik Lindner.

2 gedachten over “Eenzame uitvaart #318, gedicht”

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *