Dichters begeleiden eenzaam gestorvenen naar hun graf
Denk toch niet
Het heelal past in een huis. In alle kamers
waar u kwam stond de tijd vermomd
als tafel, kast of schemerlamp.
De dagen trokken als een optocht
langs het raam. Soms sprong een kat
op schoot of ging de televisie aan.
U bleef daar maar en veegde … lees verder
prinsessenonderdaan van de maan
ik zag de muren die de stad op afstand houden
het omgewoelde bed waarin je droomde, gordijnen licht
en dun als vloeipapier tussen foto’s
waarop je schittert als de zon
er waren dagen dat je danste door de straten en het podium
beklom, applaus dat klonk … lees verder
Persoonsbewijs
‘Moet ik nog wat zeggen,’ zei de vrouw die naast me zat.
Ik probeer: een zwaluw vliegt over het veld met de slang.
Een wonderhaan zingt in de buik van een boer.
Een stiefmoeder zakt van woede in de grond
en een vader ging naar Rusland, niemand heeft… lees verder
Toetsen
Ik weet niet over wie dit gaat.
Omdat ik je niet ken
en je jezelf haast wist
in de kamers
waar niets misplaatst is
wil ik liever niet raden
naar wie je bent
maar een droom met je delen.
Vannacht speelde mijn zoon piano
of speelde … lees verder
*
Nauwelijks te denken gaf
wat er van je is overgeleverd
al jaren geen thuis
een huisarts borg bij absentie
voortijdig je dossier weg
al bij leven in het vergeetboek ingetekend
zo lijkt ’t, verbrak je elke verbinding
maakte geen annotatie bij andermans bestaan
nog geen vallende ster van een … lees verder
.
wezens dansend naar
ons eigen einde zijn wij en daar
aangekomen verlangen we net zoals
wie eerder troost
en rust tussen de zielen zochten.
zielen die voor ons uit steeds lichter stegen
na hún onvermijdelijke oversteek.
ook zij glansden ooit in al hun kracht die toch
steeds weker als … lees verder
Chrysalis
Een dennenpijlstaart draait zich vast
in stoffelijkheid en spinnenrag. Zachte nachtvlinder,
dik bevacht, gelijk een zoogdier dat per ongeluk
ook vleugels kreeg.
Geleefd te hebben, steeds opnieuw
het donker opgezocht omdat het lichter was dan dagen.
Iets achterlaten, je naam aan straatstenen in een stad
die bruiste van de … lees verder
*
Vaak weet je wat je ziet als een gedachte je invalt
vliegen vliegen
mismaakte ruitvormen
het gebroken plexiglas voor de kurkwand
– hoeveel schepen varen er op de grote zee?
het wijsje dat je door je mooie dikke lippen fluit
dat van katten en kostgangers
de kleine lachende boeddha … lees verder
Generatie
Zesenzestig jaar, niet oud, niet jong,
ergens vandaan, naar iets op weg.
Wellicht wilde je ons de waarheid
over het leven verkondigen
of het gewoon leiden als iedereen.
Misschien schreef je wel net als ik voor jou
gedichten maar dan voor jezelf,
ik denk iets over moeite en ambities… lees verder