Eenzame uitvaart #240, verslag

Ansicht uit Emmerich Het eerste artikel dat meneer R. schreef ging over marmite. Ik vind het terug in een plakkerige map in zijn zwaarvervuilde woning aan de Ter Haarstraat in Amsterdam-West. Het verscheen in 1973 in de Tilburger Koerier, meneer R., geboren in Rotterdam, was toen 24 jaar oud. In iets meer dan vijfhonderd woorden [...]

Eenzame uitvaart #240, gedicht

U BEKLIJFT Voor G. R. hoe minder ik snap van de wereld hoe meer de wereld mij niet begrijpt net als bij dageraad gebeurt dit tegelijk zon komt op terwijl de maan verdwijnt u werd dwarsligger genoemd, spaak in het wiel weggezet als verzetter-om-het-verzetten u in kuif gepikt zag uw goede naam besmet en klom [...]

Eenzame uitvaart #239, verslag

De ring en de neef De portiekwoning van meneer D. aan de Barbusselaan in Amsterdam-Zuidoost doet denken aan The Beanery, het angstaanjagende namaakcafé van Edward Kienholz, in 1970 verworven door het Stedelijk Museum. In een hoek van de woonkamer is een morsige bar opgesteld, met twee roestige krukken waar de vulling uit tevoorschijn stulpt. Poppen [...]

Eenzame uitvaart #239, gedicht

Voor Ynse Rudolf D. dus dit is de plek waar wij een gesprek aangaan over alles wat we delen ik vul de ruimte tussen ons met dempende tapijten ik plak ze stevig aan de vloeren vast zodat er geen galm is tussen ons geen leegte vanaf nu ik decoreer de wanden met knuffeldieren, oude munten, [...]

Eenzame uitvaart #238, verslag

Het leven is een lied Mevrouw De V. (87) heeft geen kinderen en is nooit getrouwd geweest. Ze woont alleen, in een portiekflat aan het Banneplein in Amsterdam-Noord. Anderhalve maand geleden is ze naar een zorgcentrum gebracht, aan de andere kant van de stad. Ze verkeert er in slechte conditie (‘oud en ziek’), valt op [...]

Eenzame uitvaart #238, gedicht

er zweven raamkozijnen door de lucht voor je huis een grote kraan plaatst voorzijdes van een dagelijks leven dat nog aan gaat vangen, nieuwbouw heeft je ingehaald liever beeld ik me in dat je de laatste weken op een park uitkeek nee, struikgewas, de buurvrouw noemt het vooruitgang ik hoor hoe je op wandelingen rondzwervend [...]

Eenzame uitvaart #237, verslag

De verlatenheid zelf Op de Zuider IJdijk liet een man op vrijdag 11 januari zijn hond uit, of eigenlijk liet de hond de man uit want het dier was niet aangelijnd en rende voortdurend weg van zijn baas, die er dan achteraan moest omdat het niet goed luisterde. In de uiterwaard van het Zeeburgereiland, iets [...]

Eenzame uitvaart #237, gedicht

Transferium Zeeburg voor NN In dit schunnig niemandsland van opgeworpen modder ben je door een hond met wandelaar gevonden Tussen riet en slijk lag je in een degelijke Samsonite tijdelijk verpakt te wezen Je mocht van hen voorgoed verdwijnen In de letterloze lelijkheid van afval bv’s, toekomstige woningbouw De volledige vernietsing van je zijn Van [...]

Eenzame uitvaart #236, verslag

Eenzame uitvaart #236 dinsdag 29 januari 2019, 10.00 uur begraafplaats St. Barbara, Amsterdam Bij de dood van meneer De V. (25-5-1952 – 8-1-2019) Meneer De V. uit Hoofddorp ging op zondag 6 januari om acht uur ’s avonds naar de film. In Het Oude Raadhuis, aan de Kruisweg. Hij zag daar The Wife, over een [...]

Eenzame uitvaart #236, gedicht

* Hoeveel vuur kun je verdragen als je naar woorden om het te beschrijven zoekt? Er zijn geen keuzes meer, alleen consequenties hard als daglicht, en aanwijzingen die om betekenis vragen: het handschrift van je zus, een puzzelboekje, de stem van je verre zoon, een vuistdikke Kafka op de plank, thrillers met hun doordachte ontknoping, [...]