Eenzame uitvaart #4 Amsterdam

Eenzame uitvaart nummer 4

I.M. Marek Skarzinski

Begraafplaats St. Barbara, dinsdag 4 februari 2003, 12 uur

Dichter van dienst: Neeltje Maria Min

 

Voor Marek Skarzinski

 

Wat ik probeerde was je te omgeven met

huiselijk leven: een tafel, een stoel,

een broer en een moeder.

Maar voor ik had ingericht floepte

het licht uit, sloegen de deuren dicht,

werd je gewist.

 

Iets anders dan:

 

Wat ik verzon was een tuin. Borders met

planten bedekt, gladde gazons, een fontein.

Ik hoopte dat jij er zou zijn.

Het werd een stuk grond langs het spoor.

Een haveloos hek door, daar stond je.

Het zaad verrot in de voren,

de erwten en bonen dor.

Je wuifde me weg en vertrok.

 

Iets anders dan:

 

Liefst iets zachts. Een passende jas van

duffel of tweed of de huid van een dier.

Maar de schaar schoot uit in de stof

en de naald kreeg geen vat op de vacht.

Je lachte me uit en verdween.

 

Nu nam ik een stad: Amsterdam.

Daar kwam je in zicht. Je begaf je,

alsof je een opdracht had die je

terug wilde geven, in telkens een

andere richting.

Er stond in het draaiboek vermeld

het eindpunt zal zijn Keizersgracht.

Ik heb je erheen geschreven.

 

Marek Skarzinski, rust zacht.

 

 

Het verslag van deze uitvaart kunt u vinden in F. Starik, De eenzame uitvaart – Hoe dichters eenzame doden op hun laatste tocht vergezellen, uitg. Nieuw Amsterdam, Amsterdam (2005). Dit is het eerste deel van een trilogie. Overige delen zijn: Een steek diep (2011) en Dichter van dienst (2019), verschenen bij dezelfde uitgeverij.