Eenzame uitvaart #308, gedicht

Bericht uit de ruimte

Hoeveel ruimte maar heeft een mens,
omsingeld door de talloos anderen
met heel hun gammele gedachtegoed
en hun ontbeerlijke bezigheden,
en door de 24-7 drukke telmachines
die alles nog eens samenvatten,
door het misbaar van ergens
weer een zoveelste Armageddon
en door de altijd aanstaande hulpverleners
van heel dit grijze, zieke zootje
die laten we ze de toegang ontzeggen
o ja vraagteken.

Maar zie ik zeg u – ja, ook overal
en altijd weer die valse retoriek
der kanselredenaars, zelfs hier en nu –
toch zeg ik u
achter de voordeur is het donker,
stapelt de vaat zich onrustbarend op,
flessen, verfkwasten, een pak melk
maar in de boekenkast ´De weg tot rust´,
ernaast ´De kunst van het geluk´,
kookboeken van de ziel,
het verschiet van ons asfaltpropje
na afloop als we nergens meer
naar toe hoeven te leven;
niet langer zullen er recepten zijn
noch informatie en communicatietechnologie
want de eerste dingen zijn voorbijgegaan, *
en de tweede, ach de tweede…

*Openbaring 21:4

Rob Schouten