Eenzame uitvaart #306, gedicht

Toetsen

Ik weet niet over wie dit gaat.
Omdat ik je niet ken

en je jezelf haast wist
in de kamers

waar niets misplaatst is
wil ik liever niet raden

naar wie je bent
maar een droom met je delen.

Vannacht speelde mijn zoon piano
of speelde hij piano in een droom

waarin het nacht was.
Hij liet me horen hoe de toetsen

tjilpten en kwetterden als vogels.
Er kwamen vogels op af.

We stonden bij het open raam
terwijl hij vogels speelde.

Er was geen maan
maar alles was er.

Ik weet niet over wie dit gaat.

 

Maria Barnas

3 gedachten over “Eenzame uitvaart #306, gedicht”

  1. Wat een mooi verhaal weer. Dank hiervoor. Het gedicht verschijnt echter niet op de pagina. Die wordt wel geladen, en de naam van Maria Barnas verschijnt ook, maar zonder bijbehorend gedicht.

    Groeten uit Lampang, Thailand, waar dit kleine stukje connectie met Nederland zeer gewaardeerd wordt.

    François la Poutré

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *