Nieuws
Nieuwsbericht
Donderdag 5 november 202617:25 uur
Ger Fritz Prijs 2026
Neeltje Maria Min (Bergen, 1944) is de winnaar van de Ger Fritz Prijs 2026 met het gedicht ‘Voor Meneer K.’ ter gelegenheid van Eenzame Uitvaart nr 313, op 22 mei 2026.
Voor meneer K.,
Ik heb op 4 mei aan de Amstelveenseweg gestaan
- Dodenherdenking, 2 minuten stilte -.
Uw stilte was de dag ervoor al ingegaan.
U kent mij niet. ik weet niet veel van u.
Ik weet alleen dat u bent overleden.
En wie er om uw sterven heeft gebeden
Is niet aan mij bekend gemaakt.
U maakte ruzie met familieleden,
u was een knorrepot,
u had geen opgeruimde aard.
De rommel die u jaren had bewaard
stond kniehoog tussen stapels boeken in de kamers.
Geachte meneer K.,
Wij zijn hier aan de Spaarndammerdijk.
Hier valt voor doden weinig te beleven.
Met grote regelmaat dendert een trein
langs die naar Alkmaar gaat.
Ik zeg u: vanaf nu
ontfermt Sint Barbara zich over u.
Met man en macht. Met hand en zand.
Rust zacht
Juryrapport
Vrouwkje Tuinman
‘Is er nog taal waar jij nu bent?’ vraagt Ingmar Heytze in zijn gedicht bij eenzame uitvaart 307. Hij vraagt het aan meneer V., afkomstig uit Letland, maar meteen aan heel wat andere meneren en mevrouwen, die ook dit jaar weer zijn weggebracht met een dichter aan hun kist.
Sommigen waren ‘al bij leven in het vergeetboek ingetekend’, zoals Bernard Wesseling het verwoordt bij uitvaart 305, meneer O. Ze werden niet gezien, of wilden niet worden gezien. En op zo’n moment kan de dichter, aldus Ellen Deckwitz bij uitvaart 313, een andere meneer O, ‘slechts raden naar wat je van het leven wou’.
Dat hebben dit jaar weer veel dichters gedaan. Ze kregen, schrijft Sasja Jansen, door de dood een naam bezorgd. Dit jaar hadden alle eenzaam uitvarenden een naam.
Een enkeling liet een vrij concreet beeld van zichzelf achter, zoals meneer M, die schilderde. Maar meestal is het aan de dichter om een schets te maken, een momentopname. Een film die niet altijd even helder is. ‘Nu zwalkt het beeld. Wat had u verder in uw zakken mee?’ vraagt Twan Vet aan meneer P.
De dichters brengen soms de leefomgeving van de dode in beeld, de wijk, hoe iemand daar doorheen beweegt, als die dat nog deed. ‘Wezens dansend naar ons eigen einde zijn wij,’ schrijft Antoine de Kom.
De dichters kijken hardnekkig met een andere blik dan die omgeving zo vaak had. ‘Ze zeggen dat je eenzaam was, maar ik geloof veel liever dat je je verschanste in de taal,’ bezweert Dorien Dijkhuis mevrouw K. En door het op te schrijven, wordt ook dat waar.
Alle dichters komen met een geschenk. En sommigen met een uitnodiging. Erik Lindner vraagt mevrouw S. mee naar een onbekende bestemming, Maria Barnas deelt een droom met meneer K.
Sommigen zeggen onverbloemd de waarheid. ‘U was een knorrepot,’ zegt Neeltje Maria Min tegen weer een andere meneer K. ‘U had geen opgeruimde aard.’ Zo, dat is eruit.
En dan begint ze, na drie strofes, haar gedicht opnieuw. Nu spreekt ze tegen iemand die tegenover haar staat, op gelijke voet. Wanneer is dat hem voor het laatst overkomen? Neel maakt de situatie niet mooier dan die is: voortaan verblijft hij aan de Spaarndammerdijk. Zo krijgt bij haar ook de begraafplaats zelf een rol. Die omarmt de nieuwe bewoners, wie ze ook zijn. Hier is niemand nog eenzaam.
De Ger Fritz Prijs gaat dit jaar naar het gedicht bij uitvaart 313, naar een dichter die al decennia trouw de tocht naar de kapel van Sint Barbara maakt.
‘Met man en macht. Met hand en zand,’ aldus Neeltje Maria Min.
Over de Ger Fritz Prijs
De Ger Fritz Prijs wordt jaarlijks uitgereikt voor het mooiste gedicht bij een Eenzame uitvaart van het afgelopen jaar. Op zaterdag 31 oktober, kort voor Allerzielen, is de prijs uitgereikt aan Neeltje Maria Min op de Begraafplaats St. Barbara in Amsterdam. De prijs bestaat uit een bloemstuk, zijnde een standaard rouwarrangement zoals dat ook op de kist van eenzaam overledenen wordt aangetroffen, voorzien van een lint met opschrift, en een geldbedrag van 250 euro.
Voor de Ger Fritz Prijs komen alle gedichten in aanmerking die het afgelopen jaar voor een eenzame uitvaart zijn geschreven. Er kan niet actief naar de prijs gedongen worden, de jury bepaalt autonoom wie de prijs wint. Eerdere winnaars waren de Antwerpse dichter Peter Theunynck (2015), Menno Wigman (2016), Eva Gerlach (2017), F.Starik (postuum, 2018), Erik Jan Harmens (2019), Jos Versteegen (2020), Maria Barnas (2021), Atte Jongstra (2022) Pieter Boskma (2023) en Sasja Janssen (2025). De Ger Fritz Prijs is een initiatief van Stichting de Eenzame Uitvaart.
De eenpersoonsjury bestaat dit jaar uit dichter Vrouwkje Tuinman.
Tot voor kort was de heer Ger Fritz, gepensioneerd medewerker van het Bureau Uitvaarten van Gemeentewege van de Gemeente Amsterdam het enige jurylid. Zijn gezondheid dwong hem een stapje terug te doen. Ger Fritz stond als dienstdoend ambtenaar in 2002 aan de wieg van de eenzame uitvaart in Amsterdam: hij was de man die het allemaal mogelijk maakte. Ger Fritz maakte zich in zijn dienstjaren hard voor de gelijke behandeling van eenzame doden. Hij droeg er zorg voor dat ook voor hen een aula werd gehuurd, drie muziekstukken weerklonken en dat er op de kist een gemeentelijk bloemstuk prijkte. Hij stemde direct toe, toen F. Starik in 2006 voorstelde om de uitvaart van eenzaam gestorvenen met poëzie op te luisteren.
Dichter van dienst

