Uncategorized

Eenzame uitvaart #242, verslag

Tandenpoetsen met wasbenzine In de badkamer van een benedenwoning aan de Poederooijenstraat in Amsterdam-Zuidoost is een lichaam gevonden, laat Gerald Rosenberger van Team Rampendienst, Uitvaarten en Pension (TRUP) mij weten. Het lag er al een aantal maanden, er was niet veel van over. Waarschijnlijk betreft het de 79-jarige huurder van de woning, meneer B., die [...]

Eenzame uitvaart #242, gedicht

Voor NN (R.B.), een man die zelf zijn kleren maakte Daar zat u, in uw eenpersoons kasteel, uw bolwerk in de buitenwijk, uw donker fort met landbouwplastic voor de ramen. Een vrouw die in uw woning kwam, zij heeft uw benen nog omzwachteld en laatste woorden aangehoord over de grote liefde in dit huis: jasjes [...]

Eenzame uitvaart #241, verslag

Dure nachtjaponnen Een volgende eenzame dode dient zich alweer aan. Terwijl de vorige, meneer R., nog niet eens is begraven. Als zulks is geschied, het is dan vrijdag 3 mei, zoek ik contact met verpleeghuis De Venser waar de 73-jarige meneer P. ruim een week eerder in zijn slaap is overleden. Omdat er een bewindvoerder [...]

Eenzame uitvaart #241, gedicht

Fumus Gloria Mundi Voor meneer P. Roken, drinken, strijken, als het noodlot minder dom was geweest, viel er nog wel een praatje mee te maken als levenslijnen zich niet als haarlokken zo makkelijk afknippen lieten, als de fles niet leeg, de liefde niet uitgeput kon raken, als alle vouwtjes zich netjes recht lieten duwen, stompzinnigheid [...]

Eenzame uitvaart #240, verslag

Ansicht uit Emmerich Het eerste artikel dat meneer R. schreef ging over marmite. Ik vind het terug in een plakkerige map in zijn zwaarvervuilde woning aan de Ter Haarstraat in Amsterdam-West. Het verscheen in 1973 in de Tilburger Koerier, meneer R., geboren in Rotterdam, was toen 24 jaar oud. In iets meer dan vijfhonderd woorden [...]

Eenzame uitvaart #240, gedicht

U BEKLIJFT Voor G. R. hoe minder ik snap van de wereld hoe meer de wereld mij niet begrijpt net als bij dageraad gebeurt dit tegelijk zon komt op terwijl de maan verdwijnt u werd dwarsligger genoemd, spaak in het wiel weggezet als verzetter-om-het-verzetten u in kuif gepikt zag uw goede naam besmet en klom [...]

Eenzame uitvaart #239, verslag

De ring en de neef De portiekwoning van meneer D. aan de Barbusselaan in Amsterdam-Zuidoost doet denken aan The Beanery, het angstaanjagende namaakcafé van Edward Kienholz, in 1970 verworven door het Stedelijk Museum. In een hoek van de woonkamer is een morsige bar opgesteld, met twee roestige krukken waar de vulling uit tevoorschijn stulpt. Poppen [...]

Eenzame uitvaart #239, gedicht

Voor Ynse Rudolf D. dus dit is de plek waar wij een gesprek aangaan over alles wat we delen ik vul de ruimte tussen ons met dempende tapijten ik plak ze stevig aan de vloeren vast zodat er geen galm is tussen ons geen leegte vanaf nu ik decoreer de wanden met knuffeldieren, oude munten, [...]

Eenzame uitvaart #238, verslag

Het leven is een lied Mevrouw De V. (87) heeft geen kinderen en is nooit getrouwd geweest. Ze woont alleen, in een portiekflat aan het Banneplein in Amsterdam-Noord. Anderhalve maand geleden is ze naar een zorgcentrum gebracht, aan de andere kant van de stad. Ze verkeert er in slechte conditie (‘oud en ziek’), valt op [...]

Eenzame uitvaart #238, gedicht

er zweven raamkozijnen door de lucht voor je huis een grote kraan plaatst voorzijdes van een dagelijks leven dat nog aan gaat vangen, nieuwbouw heeft je ingehaald liever beeld ik me in dat je de laatste weken op een park uitkeek nee, struikgewas, de buurvrouw noemt het vooruitgang ik hoor hoe je op wandelingen rondzwervend [...]